باران بفرست،که من رعد و برق و باران را دوست دارم،چون نشانه ی رحمت تو اند،آفریده های گوش به فرمان تو هستند و تو را عبادت می کنند.

خدایا!

باران اگر ببارد،غم و غصه از سینه ما بیرون می رود.

باران،رزق و روزی به همراه دارد و آب اگر نباشد،آبادانی نیست.

نشاط و طراوت بدون باران از سرزمین ها کوچ می کند.

بدون باران،زندگی سخت است.

بدونباران دست درخت ها و سفره خانه ها خالی می ماند.

بدونباران،خدایا،تو هم از یاد ما می روی؛اما به آغوش تو پناه می برم اگر بخواهی با همین باران به ما بلا بفرستی و ما را با آن عذاب کنی.

خشم تو اگر سیل شود و ما را غرق کند،کسی جز تو نمی تواند ما را به دنیا برگرداند.

خدای من!

کم نبودند آنهایی که رعد و برق وباران،زندگی را از آنها گرفت.

پس رحم کن خدا!

به حرمت محمد و آل محمد(صلی الله علیه و آل و سلم) بر ما رحم کن،که جز تو کسی را نداریم.